Ostatnie życzenie

format: 287 stron, oprawa miękka, format 120x190
 data wydania: 2005
 Wydawca: Supernowa

 Później mówiono, że człowiek ów nadszedł od północy, od Bramy Powroźniczej. Nie był stary, ale włosy miał prawie zupełnie białe. Kiedy ściągnął płaszcz, okazało się, że na pasie za plecami ma miecz. Nie było w tym nic dziwnego, w Wyzimie prawie wszyscy chodzili z bronią, ale nikt nie nosił miecza na plecach niby łuku czy kołczana. Białowłosego przywiodło do miasta królewskie orędzie: trzy tysiące orenów nagrody za odczarowanie nękającej mieszkańców Wyzimy strzygi. Takie czasy nastały. Dawniej po lasach jeno wilki wyły, teraz namnożyło się wszelakiego paskudztwa – gdzie spojrzysz, tam upiory, strzygi, bobołaki plugawe, bazyliszki, diaboły, żywiołaki, wiły i utopce. Tu nie wystarczą zwykłe czary ani osinowe kołki. Tu trzeba profesjonalisty. A przybysz z dalekiej Rivii takim profesjonalistą jest. To wiedźmin Geralt, mistrz miecza i magii, mutant zaprogramowany, by strzec na świecie moralnej i biologicznej równowagi.

Wiedźmin. Od dawna marzyłam żeby zdobyć tę książke. Wypożyczenie z bibloteki mnie nie zadowalało. Musialłam ją mieć. Los okazał się łaskawy- dostałam ją. Jeszcze w starej szacie graficznej (osobiście bardziej podoba mi się ta stara szata graficzna). Wiele słyszałam dobrego o Sapkowskim więc chcialam sie przekonać czy to prawda. Pierwsza część opowieści o Geralcie - wiedźminie nosi tytuł "ostatnie życzenie". Jest to zbiór opowiadać wprowadzających sagi. Odrazu wciąga nas akcja - zaraz na początku ksiązki "coś się dzieje". Nie ma nudnych wprowadzeń do treści z którymi czesto przyszło mi sie spotkac i którę wręcz odrzucają od czytania. Zostajemy wciągnieci w magiczny świat  elfów, smoków, wiedźminów, czarodziejek, krasnoludów, strzyg i innych dziwnych stworzeń. A kim jest wogóle wiedźmin? Jak mówi sam o sobie - jest mutantem. Jest dzieckiem  "wytresowanym" przez innych wiedźminów do walki. Do zabijania. Niesamowicie szybki, o wyczulonych zmysłach. Jego celem jest oczyszczania świata ze zła - zabijanie potworów. Oczywiście nie robi tego za darmo. W koncu jest prawie człowiekiem i musi cos jeść -  jak wiadomo "nie ma nic za darmo". Książka opisuje zmagania Geralta z Rivii z potworami i ludźmi. Brzmi nudno? To mylnie. Akcja toczy sie bez przerwy - nie ma czasu na nude. Opwiadania czyta się z przyjemnością. Fascynuje mnie luźne podejście Sapkowskiego - słownictwo bohaterów jest bardzo naturalne: można spotkac wiele znanych i powszechnych w naszym języku "kurw" i innych eksprezyjnych słów. To nadaje treści lepszego wyrazu. Czyta sie z przyjemnościa i uśmiechem na twarzy. Pocelam ją wszystkim fanom fantastyki jak i gry ktora powstala w oparciu o sage.Czas poswięcony na przeczytanie tej książki nie bedzie czasem zmarnowanym!