Krew Elfów

format:295stron, oprawa miękka, format 120x190
 data wydania: 2000

Wydawca: Supernowa

 Zebrane w dwu tomach - Ostatnie życzenie i Miecz przeznaczenia - trzynaście nowel Andrzeja Sapkowskiego z wiedziminem Geraltem w roli głównej, z trubadurem Jaskrem, piękną czarodziejką Yennefer, królewną Ciri, z krasnoludkami, książętami, czarownikami i budzącymi przerażenie potworami podbiły czytelników w Polsce i na świecie. Konstruując te przewrotne i wzruszające opowieści realizował Sapkowski zarazem plan rozleglejszy. Gromadził plejadę niezwykłych bohaterów, rysował mapę zwaśnionych królestw, krzyżujących się namiętności i interesów.
Prawdziwa walka o kształt i losy tego świata zaczyna się dopiero teraz!

Zaprawdę powiadam wam, oto nadchodzi wiek miecza i topora, wiek wilczej zamieci. Nadchodzi Czas Białego Zimna i Białego Światła, Czas Szaleństwa i Czas Pogardy, Tedd Deireadh, Czas Końca. Świat umrze wśród mrozu, a odrodzi się wraz z nowym słońcem. Odrodzi się ze Starszej Krwi, z Hen Ichaer, z zasianego ziarna. Ziarna, które nie wykiełkuje, lecz wybuchnie płomieniem.
Ess'tuath esse! Tak będzie! Wypatrujcie znaków! Jakie to będą znaki, rzeknę wam - wprzód spłynie ziemia krwią Aen Seidhe, Krwią Elfów

Aen Ithlinnespeath
przepowiednia Ithlinne Aegli aep Aevenien 

Kolejne dzieło Sapkowskiego. Tym raczem to już nie luźne opowiadanie a początek sagi. Konkretna fabuła i scisle powiązane kolejne wydarzenia. Wszystko fantastycznie opisane. Nie brakuje tutaj ciekawych zwrotów akcji, szpiegostwa, nieczystych zagrań.. Ale czego nie robi sie dla wypełnienia postanowionego sobie celu?

Ciri uczy się w Kaer Morhen pod okiem wiedźminów, w tym starego Vesemira. Do opieki nad dziewczynką Geralt wzywa Triss Merigold – czarodziejkę, która uczestniczyła w bitwie pod Sodden. Podczas szkolenia wiedźmini i czarodziejka odkrywają, że Ciri jest Źródłem. Tymczasem Lwiątkiem z Cintry interesuje się pewien zagadkowy czarodziej o imieniu Rience, bez wątpienia będący wysłannikiem potężniejszego maga. Porywa on Jaskra, by wydobyć informacje gdzie przetrzymywana jest Ciri. Z pomocą bardowi przybywa Yennefer, dotkliwie raniąc i oszpecając Rience’a. Geralt wraz z Triss zabierają Ciri z Kaer Morhen i kierują się do księstwa Ellander. Podróżują przez Kaedwen wraz z kompanią krasnoludów Yarpena Zigrina, eskortującą ważny ładunek dla króla Demawenda z Aedirn. Niedaleko ruin Shaerrawedd dochodzi do starcia z komandem Scoia'tael – elfich powstańców walczących z ludźmi. W Ellander Ciri trafia do świątyni Melitele, gdzie uczy się podstaw magii od Yennefer. Geralt i Rience tropią się nawzajem. Do spotkania dochodzi w Oxenfurcie – czarodziej wynajmuje braci Micheletów, czterech morderców, których zadaniem jest zabicie Geralta. Geralt pokonuje ich i atakuje Rience'a. Starcie przerywa czarodziejka Filippa Eilhart, która względem Rience'a ma własne plany. Scoia'tael są coraz brutalniej tępieni. Tymczasem monarchowie Czterech Królestw spiskują – bez wiedzy magów, którzy zdobywają coraz większe wpływy i władzę – planują prowokację i zbrojną interwencję w Cintrze.

Historia jest bardzo ciekawa. Bardzo mi sie podoba fantastyczny styl pisania Sapkowskiego - tak na "luzie". Nie ma słów ktore nie były ze użyte. Bohaterowie klną jak szewcy co nadaje wydarzeniom wiarygodnosci i ekspresji. Naprawdę warto przeczytać, warto zainwestować żeby zdobyć tą pozycje na własną półke.

Miecz Przeznaczenia

format:342 stron, oprawa miękka, format 120x190
 data wydania: 1997

Wydawca: Supernowa

"Miecz przeznaczenia" jest zbiorem opowiadań stanowiących swoistą kontynuację przygód Geralta ze zbioru "Ostatnie życzenie", a zarazem poprzedza historię opisaną w tak zwanej sadze o Wiedźminie. Generalnie opowiadania składające się na omawiany zbiór nie różnią się niczym od napisanych wcześniej. Geralt dzięki swojej sile, odwadze i inteligencji walczy z potworami bądź w inny sposób stara się pomagać ludziom. Świat, w którym rozgrywa się akcja, jest przedstawiony w sposób niezwykle plastyczny, co sprawia, iż można go sobie bez większych problemów wyobrazić. Książka przesiąknięta jest emocjami, marzeniami i wartościami. Na kartach opowiadań widzimy miłość, poświęcenie, honor, determinację spowodowaną zamiarem udzielenia pomocy ukochanemu, przywiązanie do własnej ziemi.

Kolejna książka Sapkowskiego. Kolejne opowiadania o Geralcie z Rivii wprowadzające do sagi. Książka zaczyna się kolejną ofiarą Geralta którą był bazyliszek. Oczywiście w pierwszych scenach nie obejdzie się również bez ludzkich trupów - to Zerrikańskie wojowniczki (towarzyszki "nieznajomego w brunatnej tunice" którego później poznajemy jako Trzy Kawki) pokazały swoje nazdwyczajne zdolnosci władania. szablą Gerld zaznajamia sie z tyn nietypowym towarzystwem spedzajac wieczór i noc z nimi. Trzy Kawki zaczyna rozmowę na temat złotych smoków. Geralt twierdzi ze jeśliby istniały to do tego czasu napewno nie przyzyłyby. Ta rozmowa jest kluczowa do dalszej akcji. Wątek opowieści cały czs krąży wokół smoków. Czy istnieją złote smoki? Dlaczego Trzy Kawki zaczął rozmowę na ten temat? Moge was zapewnić ze nie bez powodu. Wszystko wyjaśnia pierwsze opowiadanie. W kolejnym opowiedaniu przedstawiona jest sprawa pewnego kupca - niziołka jego dziwnego zachowania i nagłego pojawienia sie jego klonu. Co bylo tego sprawka? Oczywiście Geralt wszystko rozwiazuje. Jednocześnie pojawiają sie problemy w wplecionym wątku miłosnym miedzy wieźminem a czarodziejka - Yennefer. W Książce pojawiają sie jeszcze kolejne opowiadania - o syrenie i upartym księciu, podmorskiej armii. W książce pojawia sie również postać Cirilli - małej ksieżniczki Cintry która jest powodem calej historii opisanej w sadze.
"Miecz przeznaczenia" uważam za kolejna fantastyczna historię napisana przez Sapkowskiego. Luźny język jest bardzo przystępny, przekaz łatwt do zrozumienia a fabuła fantastyczna i wciągająca. Jest to kolejna książka którą przeczytałam z przyjemnościa.

"Miecz przeznaczenia ma dwa ostrza - jednym jesteś ty"

Ostatnie życzenie

format: 287 stron, oprawa miękka, format 120x190
 data wydania: 2005
 Wydawca: Supernowa

 Później mówiono, że człowiek ów nadszedł od północy, od Bramy Powroźniczej. Nie był stary, ale włosy miał prawie zupełnie białe. Kiedy ściągnął płaszcz, okazało się, że na pasie za plecami ma miecz. Nie było w tym nic dziwnego, w Wyzimie prawie wszyscy chodzili z bronią, ale nikt nie nosił miecza na plecach niby łuku czy kołczana. Białowłosego przywiodło do miasta królewskie orędzie: trzy tysiące orenów nagrody za odczarowanie nękającej mieszkańców Wyzimy strzygi. Takie czasy nastały. Dawniej po lasach jeno wilki wyły, teraz namnożyło się wszelakiego paskudztwa – gdzie spojrzysz, tam upiory, strzygi, bobołaki plugawe, bazyliszki, diaboły, żywiołaki, wiły i utopce. Tu nie wystarczą zwykłe czary ani osinowe kołki. Tu trzeba profesjonalisty. A przybysz z dalekiej Rivii takim profesjonalistą jest. To wiedźmin Geralt, mistrz miecza i magii, mutant zaprogramowany, by strzec na świecie moralnej i biologicznej równowagi.

Wiedźmin. Od dawna marzyłam żeby zdobyć tę książke. Wypożyczenie z bibloteki mnie nie zadowalało. Musialłam ją mieć. Los okazał się łaskawy- dostałam ją. Jeszcze w starej szacie graficznej (osobiście bardziej podoba mi się ta stara szata graficzna). Wiele słyszałam dobrego o Sapkowskim więc chcialam sie przekonać czy to prawda. Pierwsza część opowieści o Geralcie - wiedźminie nosi tytuł "ostatnie życzenie". Jest to zbiór opowiadać wprowadzających sagi. Odrazu wciąga nas akcja - zaraz na początku ksiązki "coś się dzieje". Nie ma nudnych wprowadzeń do treści z którymi czesto przyszło mi sie spotkac i którę wręcz odrzucają od czytania. Zostajemy wciągnieci w magiczny świat  elfów, smoków, wiedźminów, czarodziejek, krasnoludów, strzyg i innych dziwnych stworzeń. A kim jest wogóle wiedźmin? Jak mówi sam o sobie - jest mutantem. Jest dzieckiem  "wytresowanym" przez innych wiedźminów do walki. Do zabijania. Niesamowicie szybki, o wyczulonych zmysłach. Jego celem jest oczyszczania świata ze zła - zabijanie potworów. Oczywiście nie robi tego za darmo. W koncu jest prawie człowiekiem i musi cos jeść -  jak wiadomo "nie ma nic za darmo". Książka opisuje zmagania Geralta z Rivii z potworami i ludźmi. Brzmi nudno? To mylnie. Akcja toczy sie bez przerwy - nie ma czasu na nude. Opwiadania czyta się z przyjemnością. Fascynuje mnie luźne podejście Sapkowskiego - słownictwo bohaterów jest bardzo naturalne: można spotkac wiele znanych i powszechnych w naszym języku "kurw" i innych eksprezyjnych słów. To nadaje treści lepszego wyrazu. Czyta sie z przyjemnościa i uśmiechem na twarzy. Pocelam ją wszystkim fanom fantastyki jak i gry ktora powstala w oparciu o sage.Czas poswięcony na przeczytanie tej książki nie bedzie czasem zmarnowanym!